In onze moderne maatschappij zijn kerk en staat gescheiden. Voor Romeinen was zoiets ondenkbaar. Overal in het Romeinse leven was het religieuze aanwezig. Het was voor Romeinen zeer belangrijk om de vrede met de goden (de pax deorum) te bewaren. De belangrijkste manier om vrede met de goden te garanderen was het brengen van offers. Corbvlo voert geregeld een reconstructie van zo’n offerceremonie op. De offers zijn altijd plantaardig. Hoewel Hollywood ons anders wil laten geloven, brachten de Romeinen niet altijd een offer van geslachte dieren. Het offeren van wierook, wijn en enige vruchten was ook heel bekend. De ceremonie kan uitgevoerd worden bij tal van gelegenheden: de inwijding van een gebouw, de opening van een congres, een verjaardag of jubileum etc. Er kan worden geofferd aan de onsterflijke goden en aan de goddelijke keizer. De ceremonie kan een militair of een civiel karakter dragen. Ten slotte kan er niet alleen geofferd worden aan Romeinse goden maar ook aan inlandse; zoals de Gallo-Romeinse godin Nehalennia.
 

De Romeinen kenden niet alleen openbare godencultussen. Erg populair waren ook de besloten mysteries. Deze waren minder gericht op het hier en nu. Zij hielden zich vooral bezig met het hiernamaals. Ook waren deze cultussen niet gericht op het belang van de stad Rome, het Romeins imperium of een ander groepsbelang. Het bereiken van het eeuwige leven bij de godheid was immers een persoonlijke kwestie. Het ging om een persoonlijke inwijding in een mysterie om uiteindelijk een verlossing van het aardse te bereiken. De mysteries rond de van oorsprong Perzische zonnegod Mithras waren bijzonder populair. De cultus rond Mithras is een tijd lang de belangrijkste cultus van het Romeinse rijk geweest. Zelfs de keizers lieten zich inwijden. Uiteindelijk werd Mithras verslagen door een andere populaire mysteriecultus: het Christendom. Corbvlo laat de doop van een beginnende Mithrasvolgeling zien. Ondanks het feit dat deze doopceremonie door de Romeinen zoveel mogelijk geheim werd gehouden, is er toch iets over bekend. Gasten van Corbvlo kunnen in onze tijd dus getuige zijn van een ceremonie die toen niet voor elke Romein toegankelijk was.
 

De oude Romeinen kenden drie huwelijksvormen. Deze kenden ieder hun eigen ceremonie en hun eigen mythologie. Uit zo’n bruiloftsceremonie is veel te leren over de Romeinse verhoudingen tussen man en vrouw en over de verhoudingen tussen goden en mensen. In de Romeinse bruiloft van Corbvlo wordt in het bijzonder aandacht besteedt aan de Confarreatio: een Romeinse variant van de verbintenis tussen de godin aarde en de hemelgod om het graan te laten groeien. Dit was van oorsprong een koninklijk huwelijk dat aangepast was aan de eisen van de Romeinse bestuurselite: de patriciërs. In deze mini-show wordt ook aandacht besteed aan de Coemptio: de huwelijksvorm waarbij de godin Juno een hoofdrol speelt. Ten slotte is er ook aandacht voor de Usus: een rituele ontvoering die verwijst naar de mythe van de Sabijnse maagdenroof. Een feestelijke show waarin ook het publiek een aandeel heeft.